συντρίβω

정의

꺾다/부수다

to break

동사 '부수다, 꺾다, 짓밟다'.

• συντετριμμένον 마태복음 12:20 상한 개역한글
• συντετρῖφθαι, 마가복음 5:4 깨뜨렸음이러라 개역한글
• συντρίψασα 마가복음 14:3 깨뜨리고 개역한글
• συντετριμμένους 누가복음 4:18 눌린 자를 개역한글
• συντρῖβον 누가복음 9:39 심히 상하게 하고야 개역한글
• συντριβήσεται 요한복음 19:36 하나도 꺾이지 개역개정
• συντρίψει 로마서 16:20 상하게 하시리라 개역한글
• συντρίβεται 요한계시록 2:27 깨뜨리는 개역한글