麦琴一年读经计划

The Joyful Sheaves of One Who Sowed in Tears

¹Canticum graduum Salomonis. [Nisi Dominus ædificaverit domum, in vanum laboraverunt qui ædificant eam. Nisi Dominus custodierit civitatem, frustra vigilat qui custodit eam.

²Vanum est vobis ante lucem surgere: surgite postquam sederitis, qui manducatis panem doloris. Cum dederit dilectis suis somnum,

³ecce hæreditas Domini, filii; merces, fructus ventris.

⁴Sicut sagittæ in manu potentis, ita filii excussorum.

⁵Beatus vir qui implevit desiderium suum ex ipsis: non confundetur cum loquetur inimicis suis in porta.]

Unless the Lord Builds the House

¹Canticum graduum. [Beati omnes qui timent Dominum, qui ambulant in viis ejus.

²Labores manuum tuarum quia manducabis: beatus es, et bene tibi erit.

³Uxor tua sicut vitis abundans in lateribus domus tuæ; filii tui sicut novellæ olivarum in circuitu mensæ tuæ.

⁴Ecce sic benedicetur homo qui timet Dominum.

⁵Benedicat tibi Dominus ex Sion, et videas bona Jerusalem omnibus diebus vitæ tuæ.

⁶Et videas filios filiorum tuorum: pacem super Israël.]

The Blessing of a Home That Fears the Lord

¹Canticum graduum. [Sæpe expugnaverunt me a juventute mea, dicat nunc Israël;

²sæpe expugnaverunt me a juventute mea: etenim non potuerunt mihi.

³Supra dorsum meum fabricaverunt peccatores; prolongaverunt iniquitatem suam.

⁴Dominus justus concidit cervices peccatorum.

⁵Confundantur, et convertantur retrorsum omnes qui oderunt Sion.

⁶Fiant sicut fœnum tectorum, quod priusquam evellatur exaruit:

⁷de quo non implevit manum suam qui metit, et sinum suum qui manipulos colligit.

⁸Et non dixerunt qui præteribant: Benedictio Domini super vos. Benediximus vobis in nomine Domini.]

The Warrior Who Treads Edom and Returns

¹[Quis est iste, qui venit de Edom, tinctis vestibus de Bosra? iste formosus in stola sua, gradiens in multitudine fortitudinis suæ? Ego qui loquor justitiam, et propugnator sum ad salvandum.

²Quare ergo rubrum est indumentum tuum, et vestimenta tua sicut calcantium in torculari?

³Torcular calcavi solus, et de gentibus non est vir mecum; calcavi eos in furore meo, et conculcavi eos in ira mea: et aspersus est sanguis eorum super vestimenta mea, et omnia indumenta mea inquinavi.

⁴Dies enim ultionis in corde meo; annus redemptionis meæ venit.

⁵Circumspexi, et non erat auxiliator; quæsivi, et non fuit qui adjuvaret: et salvavit mihi brachium meum, et indignatio mea ipsa auxiliata est mihi.

⁶Et conculcavi populos in furore meo, et inebriavi eos in indignatione mea, et detraxi in terram virtutem eorum.]

A Plea Remembering the LORD's Former Mercies

⁷[Miserationum Domini recordabor; laudem Domini super omnibus quæ reddidit nobis Dominus, et super multitudinem bonorum domui Israël, quæ largitus est eis secundum indulgentiam suam, et secundum multitudinem misericordiarum suarum.

⁸Et dixit: Verumtamen populus meus est, filii non negantes; et factus est eis salvator.

⁹In omni tribulatione eorum non est tribulatus, et angelus faciei ejus salvavit eos: in dilectione sua et in indulgentia sua ipse redemit eos, et portavit eos, et elevavit eos cunctis diebus sæculi.

¹⁰Ipsi autem ad iracundiam provocaverunt, et afflixerunt spiritum Sancti ejus: et conversus est eis in inimicum, et ipse debellavit eos.

¹¹Et recordatus est dierum sæculi Moysi, et populi sui. Ubi est qui eduxit eos de mari cum pastoribus gregis sui? Ubi est qui posuit in medio ejus spiritum Sancti sui;

¹²qui eduxit ad dexteram Moysen, brachio majestatis suæ; qui scidit aquas ante eos, ut faceret sibi nomen sempiternum;

¹³qui eduxit eos per abyssos, quasi equum in deserto non impingentem?

¹⁴Quasi animal in campo descendens, spiritus Domini ductor ejus fuit. Sic adduxisti populum tuum, ut faceres tibi nomen gloriæ.

¹⁵Attende de cælo, et vide de habitaculo sancto tuo, et gloriæ tuæ. Ubi est zelus tuus, et fortitudo tua, multitudo viscerum tuorum et miserationum tuarum? Super me continuerunt se.

¹⁶Tu enim pater noster: et Abraham nescivit nos, et Israël ignoravit nos: tu, Domine, pater noster, redemptor noster, a sæculo nomen tuum.

¹⁷Quare errare nos fecisti, Domine, de viis tuis; indurasti cor nostrum ne timeremus te? Convertere propter servos tuos, tribus hæreditatis tuæ.

¹⁸Quasi nihilum possederunt populum sanctum tuum: hostes nostri conculcaverunt sanctificationem tuam.

¹⁹Facti sumus quasi in principio, cum non dominareris nostri, neque invocaretur nomen tuum super nos.]

¹Et factum est, cum consummasset Jesus, præcipiens duodecim discipulis suis, transiit inde ut doceret, et prædicaret in civitatibus eorum.

The Question from John the Baptist

²Joannes autem cum audisset in vinculis opera Christi, mittens duos de discipulis suis,

³ait illi: Tu es, qui venturus es, an alium exspectamus?

⁴Et respondens Jesus ait illis: Euntes renuntiate Joanni quæ audistis, et vidistis.

⁵Cæci vident, claudi ambulant, leprosi mundantur, surdi audiunt, mortui resurgunt, pauperes evangelizantur:

⁶et beatus est, qui non fuerit scandalizatus in me.

⁷Illis autem abeuntibus, cœpit Jesus dicere ad turbas de Joanne: Quid existis in desertum videre? arundinem vento agitatam?

⁸Sed quid existis videre? hominem mollibus vestitum? Ecce qui mollibus vestiuntur, in domibus regum sunt.

⁹Sed quid existis videre? prophetam? Etiam dico vobis, et plus quam prophetam.

¹⁰Hic est enim de quo scriptum est: Ecce ego mitto angelum meum ante faciem tuam, qui præparabit viam tuam ante te.

¹¹Amen dico vobis, non surrexit inter natos mulierum major Joanne Baptista: qui autem minor est in regno cælorum, major est illo.

¹²A diebus autem Joannis Baptistæ usque nunc, regnum cælorum vim patitur, et violenti rapiunt illud.

¹³Omnes enim prophetæ et lex usque ad Joannem prophetaverunt:

¹⁴et si vultis recipere, ipse est Elias, qui venturus est.

¹⁵Qui habet aures audiendi, audiat.

¹⁶Cui autem similem æstimabo generationem istam? Similis est pueris sedentibus in foro: qui clamantes coæqualibus

¹⁷dicunt: Cecinimus vobis, et non saltastis: lamentavimus, et non planxistis.

¹⁸Venit enim Joannes neque manducans, neque bibens, et dicunt: Dæmonium habet.

¹⁹Venit Filius hominis manducans, et bibens, et dicunt: Ecce homo vorax, et potator vini, publicanorum et peccatorum amicus. Et justificata est sapientia a filiis suis.

Woe to the Unrepentant Cities

²⁰Tunc cœpit exprobrare civitatibus, in quibus factæ sunt plurimæ virtutes ejus, quia non egissent pœnitentiam:

²¹Væ tibi Corozain, væ tibi Bethsaida: quia, si in Tyro et Sidone factæ essent virtutes quæ factæ sunt in vobis, olim in cilicio et cinere pœnitentiam egissent.

²²Verumtamen dico vobis: Tyro et Sidoni remissius erit in die judicii, quam vobis.

²³Et tu Capharnaum, numquid usque in cælum exaltaberis? usque in infernum descendes, quia si in Sodomis factæ fuissent virtutes quæ factæ sunt in te, forte mansissent usque in hanc diem.

²⁴Verumtamen dico vobis, quia terræ Sodomorum remissius erit in die judicii, quam tibi.

Come to Me, All Who Labor

²⁵In illo tempore respondens Jesus dixit: Confiteor tibi, Pater, Domine cæli et terræ, quia abscondisti hæc a sapientibus, et prudentibus, et revelasti ea parvulis.

²⁶Ita Pater: quoniam sic fuit placitum ante te.

²⁷Omnia mihi tradita sunt a Patre meo. Et nemo novit Filium, nisi Pater: neque Patrem quis novit, nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare.

²⁸Venite ad me omnes qui laboratis, et onerati estis, et ego reficiam vos.

²⁹Tollite jugum meum super vos, et discite a me, quia mitis sum, et humilis corde: et invenietis requiem animabus vestris.

³⁰Jugum enim meum suave est, et onus meum leve.