麥克謙一年通讀

Called from Slaves to Sons

¹Dico autem: quanto tempore hæres parvulus est, nihil differt a servo, cum sit dominus omnium:

²sed sub tutoribus et actoribus est usque ad præfinitum tempus a patre:

³ita et nos cum essemus parvuli, sub elementis mundi eramus servientes.

⁴At ubi venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub lege,

⁵ut eos, qui sub lege erant, redimeret, ut adoptionem filiorum reciperemus.

⁶Quoniam autem estis filii, misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra, clamantem: Abba, Pater.

⁷Itaque jam non est servus, sed filius: quod si filius, et hæres per Deum.

Do Not Turn Back to Weak Elemental Principles

⁸Sed tunc quidem ignorantes Deum, iis, qui natura non sunt dii, serviebatis.

⁹Nunc autem cum cognoveritis Deum, immo cogniti sitis a Deo: quomodo convertimini iterum ad infirma et egena elementa, quibus denuo servire vultis?

¹⁰Dies observatis, et menses, et tempora, et annos.

¹¹Timeo vos, ne forte sine causa laboraverim in vobis.

Paul's Heartfelt Appeal to the Galatians

¹²Estote sicut ego, quia et ego sicut vos: fratres, obsecro vos. Nihil me læsistis.

¹³Scitis autem quia per infirmitatem carnis evangelizavi vobis jampridem: et tentationem vestram in carne mea

¹⁴non sprevistis, neque respuistis: sed sicut angelum Dei excepistis me, sicut Christum Jesum.

¹⁵Ubi est ergo beatitudo vestra? testimonium enim perhibeo vobis, quia, si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.

¹⁶Ergo inimicus vobis factus sum, verum dicens vobis?

¹⁷Æmulantur vos non bene: sed excludere vos volunt, ut illos æmulemini.

¹⁸Bonum autem æmulamini in bono semper: et non tantum cum præsens sum apud vos.

¹⁹Filioli mei, quos iterum parturio, donec formetur Christus in vobis:

²⁰vellem autem esse apud vos modo, et mutare vocem meam: quoniam confundor in vobis.

Hagar and Sarah, an Allegory of Two Covenants

²¹Dicite mihi qui sub lege vultis esse: legem non legistis?

²²Scriptum est enim: Quoniam Abraham duos filios habuit: unum de ancilla, et unum de libera.

²³Sed qui de ancilla, secundum carnem natus est: qui autem de libera, per repromissionem:

²⁴quæ sunt per allegoriam dicta. Hæc enim sunt duo testamenta. Unum quidem in monte Sina, in servitutem generans, quæ est Agar:

²⁵Sina enim mons est in Arabia, qui conjunctus est ei quæ nunc est Jerusalem, et servit cum filiis suis.

²⁶Illa autem, quæ sursum est Jerusalem, libera est, quæ est mater nostra.

²⁷Scriptum est enim: [Lætare, sterilis, quæ non paris; erumpe et clama, quæ non parturis: quia multi filii desertæ, magis quam ejus quæ habet virum.]

²⁸Nos autem, fratres, secundum Isaac promissionis filii sumus.

²⁹Sed quomodo tunc is, qui secundum carnem natus fuerat, persequebatur eum qui secundum spiritum: ita et nunc.

³⁰Sed quid dicit Scriptura? Ejice ancillam, et filium ejus: non enim hæres erit filius ancillæ cum filio liberæ.

³¹Itaque, fratres, non sumus ancillæ filii, sed liberæ: qua libertate Christus nos liberavit.

Egypt Likened to a Cedar of Lebanon

¹Et factum est in anno undecimo, tertio mense, una mensis: factum est verbum Domini ad me, dicens:

²Fili hominis, dic Pharaoni regi Ægypti et populo ejus: [Cui similis factus es in magnitudine tua?

³ecce Assur quasi cedrus in Libano, pulcher ramis, et frondibus nemorosus, excelsusque altitudine, et inter condensas frondes elevatum est cacumen ejus.

⁴Aquæ nutrierunt illum; abyssus exaltavit illum: flumina ejus manabant in circuitu radicum ejus, et rivos suos emisit ad universa ligna regionis.

⁵Propterea elevata est altitudo ejus super omnia ligna regionis, et multiplicata sunt arbusta ejus, et elevati sunt rami ejus præ aquis multis.

⁶Cumque extendisset umbram suam, in ramis ejus fecerunt nidos omnia volatilia cæli: et sub frondibus ejus genuerunt omnes bestiæ saltuum, et sub umbraculo illius habitabat cœtus gentium plurimarum.

⁷Eratque pulcherrimus in magnitudine sua, et in dilatatione arbustorum suorum: erat enim radix illius juxta aquas multas.

⁸Cedri non fuerunt altiores illo in paradiso Dei; abietes non adæquaverunt summitatem ejus, et platani non fuerunt æquæ frondibus illius: omne lignum paradisi Dei non est assimilatum illi, et pulchritudini ejus.

⁹Quoniam speciosum feci eum, et multis condensisque frondibus, et æmulata sunt eum omnia ligna voluptatis quæ erant in paradiso Dei.]

The Cedar Cut Down and Brought to Sheol

¹⁰[Propterea hæc dicit Dominus Deus: Pro eo quod sublimatus est in altitudine, et dedit summitatem suam virentem atque condensam, et elevatum est cor ejus in altitudine sua:

¹¹tradidi eum in manu fortissimi gentium: faciens faciet ei: juxta impietatem ejus ejeci eum.

¹²Et succident eum alieni, et crudelissimi nationum, et projicient eum super montes: et in cunctis convallibus corruent rami ejus, et confringentur arbusta ejus in universis rupibus terræ: et recedent de umbraculo ejus omnes populi terræ, et relinquent eum.

¹³In ruina ejus habitaverunt omnia volatilia cæli, et in ramis ejus fuerunt universæ bestiæ regionis.

¹⁴Quam ob rem non elevabuntur in altitudine sua omnia ligna aquarum, nec ponent sublimitatem suam inter nemorosa atque frondosa, nec stabunt in sublimitate sua omnia quæ irrigantur aquis: quia omnes traditi sunt in mortem ad terram ultimam, in medio filiorum hominum, ad eos qui descendunt in lacum.

¹⁵Hæc dicit Dominus Deus: In die quando descendit ad inferos, induxi luctum: operui eum abysso, et prohibui flumina ejus, et coërcui aquas multas: contristatus est super eum Libanus, et omnia ligna agri concussa sunt.

¹⁶A sonitu ruinæ ejus commovi gentes cum deducerem eum ad infernum cum his qui descendebant in lacum: et consolata sunt in terra infima omnia ligna voluptatis egregia atque præclara in Libano, universa quæ irrigabantur aquis.

¹⁷Nam et ipsi cum eo descendent in infernum ad interfectos gladio: et brachium uniuscujusque sedebit sub umbraculo ejus in medio nationum.

¹⁸Cui assimilatus es, o inclyte atque sublimis inter ligna voluptatis? ecce deductus es cum lignis voluptatis ad terram ultimam: in medio incircumcisorum dormies, cum eis qui interfecti sunt gladio: ipse est Pharao, et omnis multitudo ejus, dicit Dominus Deus.]

A Lament over the Defiled Temple

¹In finem, pro iis qui commutabuntur. Testimonium Asaph, psalmus.

²[Qui regis Israël, intende; qui deducis velut ovem Joseph. Qui sedes super cherubim, manifestare

³coram Ephraim, Benjamin, et Manasse. Excita potentiam tuam, et veni, ut salvos facias nos.

⁴Deus, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus.

⁵Domine Deus virtutum, quousque irasceris super orationem servi tui?

⁶cibabis nos pane lacrimarum, et potum dabis nobis in lacrimis in mensura?

⁷Posuisti nos in contradictionem vicinis nostris, et inimici nostri subsannaverunt nos.

⁸Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus.

⁹Vineam de Ægypto transtulisti: ejecisti gentes, et plantasti eam.

¹⁰Dux itineris fuisti in conspectu ejus; plantasti radices ejus, et implevit terram.

¹¹Operuit montes umbra ejus, et arbusta ejus cedros Dei.

¹²Extendit palmites suos usque ad mare, et usque ad flumen propagines ejus.

¹³Ut quid destruxisti maceriam ejus, et vindemiant eam omnes qui prætergrediuntur viam?

¹⁴Exterminavit eam aper de silva, et singularis ferus depastus est eam.

¹⁵Deus virtutum, convertere, respice de cælo, et vide, et visita vineam istam:

¹⁶et perfice eam quam plantavit dextera tua, et super filium hominis quem confirmasti tibi.

¹⁷Incensa igni et suffossa, ab increpatione vultus tui peribunt.

¹⁸Fiat manus tua super virum dexteræ tuæ, et super filium hominis quem confirmasti tibi.

¹⁹Et non discedimus a te: vivificabis nos, et nomen tuum invocabimus.

²⁰Domine Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus.]