κατακαίω

정의

불사르다/태우다

to burn

동사 '불태우다, 다 태우다'.

• κατακαύσει 마태복음 3:12 태우시리라 korHRV
• κατακαῦσαι 마태복음 13:30 불사르게 korHRV
• κατακαίεται, 마태복음 13:40 사르는 korHRV
• κατακαύσει 누가복음 3:17 태우시리라 korHRV
• κατέκαιον 사도행전 19:19 불사르니 korHRV
• κατακαήσεται, 고린도전서 3:15 불타면 korHRV
• κατακαίεται 히브리서 13:11 불사름이니라 korHRV
• κατεκάη· 요한계시록 8:7
• κατεκάη, 요한계시록 8:7
• κατεκάη.¶ 요한계시록 8:7
• κατακαύσουσιν 요한계시록 17:16
• κατακαυθήσεται, 요한계시록 18:8