παρακαλέω

정의

권면하다/위로하다

to plead/comfort

동사 '권하다, 위로하다, 간청하다, 부르다'.

• παρακληθῆναι 마태복음 2:18 위로 받기를 korHRV
• παρακληθήσονται.¶ 마태복음 5:4 위로를 받을 것임이요 korHRV
• παρακαλῶν 마태복음 8:5 간구하여 korHRV
• παρεκάλουν 마태복음 8:31 간구하여 korHRV
• παρεκάλεσαν 마태복음 8:34 간구하더라 korHRV
• παρεκάλουν 마태복음 14:36 간구하니 korHRV
• παρεκάλει 마태복음 18:29 간구하여 korHRV
• παρεκάλεσάς 마태복음 18:32 네가 빌기에 korHRV
• παρακαλέσαι 마태복음 26:53 구하여 korHRV
• παρακαλῶν 마가복음 1:40 간구하여 korHRV
• παρεκάλει 마가복음 5:10 간절히 구하더니 korHRV
• παρεκάλεσαν 마가복음 5:12 간구하여 korHRV
• παρακαλεῖν 마가복음 5:17 간구하더라 korHRV
• παρεκάλει 마가복음 5:18 간구하였으나 korHRV
• παρακαλεῖ 마가복음 5:23 간구하여 korHRV
• παρεκάλουν 마가복음 6:56 간구하니 korHRV
• παρακαλοῦσιν 마가복음 7:32 간구하거늘 korHRV
• παρακαλοῦσιν 마가복음 8:22 구하거늘 korHRV
• παρακαλῶν 누가복음 3:18 권하여 korHRV
• παρεκάλουν 누가복음 7:4 구하여 korHRV