ποιμαίνω

정의

목양하다/치다

to shepherd

동사 '(양을) 치다, 목양하다, 다스리다'.

• ποιμανεῖ 마태복음 2:6 목자가 korHRV
• ποιμαίνοντα, 누가복음 17:7 양을 치거나 korHRV
• ποίμαινε 요한복음 21:16 치라 korHRV
• ποιμαίνειν 사도행전 20:28 치게 korHRV
• ποιμαίνει 고린도전서 9:7 기르고 korHRV
• ποιμάνατε 베드로전서 5:2
• ποιμαίνοντες· 유다서 1:12
• ποιμανεῖ 요한계시록 2:27
• ποιμανεῖ 요한계시록 7:17
• ποιμαίνειν 요한계시록 12:5
• ποιμανεῖ 요한계시록 19:15