προσφωνέω

정의

불러 말하다

to call to/summon

동사 '큰 소리로 부르다, ~에게 말하다'.

• προσφωνοῦντα 마태복음 11:16 불러 korHRV
• προσεφώνησεν 누가복음 6:13 부르사 korHRV
• προσφωνοῦσιν 누가복음 7:32 불러 korHRV
• προσεφώνησεν 누가복음 13:12 불러 korHRV
• προσεφώνησεν 누가복음 23:20 말하되 korHRV
• προσεφώνησεν 사도행전 21:40 말하여 가로되 korHRV
• προσεφώνει 사도행전 22:2 말함을 korHRV