σφάζω

정의

죽이다/잡다

to slaughter

동사 '도살하다, 죽이다'.

• ἔσφαξεν 요한일서 3:12
• ἔσφαξεν 요한일서 3:12
• ἐσφαγμένον 요한계시록 5:6
• ἐσφάγης 요한계시록 5:9
• ἐσφαγμένον 요한계시록 5:12
• σφάξουσιν. 요한계시록 6:4
• ἐσφαγμένων 요한계시록 6:9
• ἐσφαγμένην 요한계시록 13:3
• ἐσφαγμένου 요한계시록 13:8
• ἐσφαγμένων 요한계시록 18:24