φωτίζω

정의

비추다/밝히다

to illuminate

동사 '비추다, 밝히다, 깨우치다'.

• φωτίζῃ 누가복음 11:36 비출 korHRV
• φωτίζει 요한복음 1:9 비취는 korHRV
• φωτίσει 고린도전서 4:5 드러내고 korHRV
• πεφωτισμένους 에베소서 1:18 밝히사 korHRV
• φωτίσαι 에베소서 3:9 드러내게 korHRV
• φωτίσαντος 디모데후서 1:10 드러내신지라 korHRV
• φωτισθέντας, 히브리서 6:4 비췸을 얻고 korHRV
• φωτισθέντες 히브리서 10:32 빛을 받은 korHRV
• ἐφωτίσθη 요한계시록 18:1
• ἐφώτισεν 요한계시록 21:23
• φωτίσει 요한계시록 22:5