뜻
받다/영접하다
δέχομαι, depon. mid.,
[in LXX chiefly for לקח ;]
to receive, accept;
__1. with accusative of thing(s), of taking or accepting what is offered: γράμματα, Luk.16:6, 7; id. in different sense, Act.28:21; ποτήριον, Luk.22:17; παιδίον (εἰς τ. ἀγκάλας), Luk.2:28; περικεφαλαίαν, μάχαιραν, Eph.6:17; ἐπιστολάς, Act.22:5; τ. βασιλείαν τ. Θεοῦ, Mrk.10:15, Luk.18:17; λογία ζῶντα, Act.7:38; εὐαγγέλιον, 2Co.11:4; τ. χάριν τ. Θεοῦ, 2Co.6:1; metaphorically, of mental acceptance, Mat.11:14; τ. λόγον, Luk.8:13, Act.8:14 11:1 17:11, 1Th.1:6 2:13, Jas.1:21; τὰ τ. πνεύματος, 1Co.2:14; τ. παράκλησιν, 2Co.8:17; τ. ἀγάπην τ. ἀληθείας, 2Th.2:10.
__2. with accusative of person(s), of receiving kindly or hospitably, Mat.10:14 40, 41, Mrk.6:11, Luk.9:5 53 10:8, 10, Jhn.4:45, 2Co.7:15 11:16, Gal.4:14, Col.4:10, Heb.11:31; παιδίον, Mat.18:5, Mrk.9:37, Luk.9:48; εἰς οἴκους, σκηνάς, Luk.16:4, 9; δέξαι τ. πνεῦμά μου, Act.7:59; ὃν δεῖ οὐρανὸν δέασθαι, Act.3:21 (cf. ἀνα-, ἀπο, δια-, εἰσ-, ἐκ-, ἀπ-εκ-, ἐν-, ἐπι-, παρα-, προσ-, ὑπο-δέχομαι; Cremer, 174).†
(AS)