뜻
문
θύρα, -ας, ἡ
[in LXX chiefly for פֶּתַח, also for דַּל, דֶּלֶת, etc. ;]
a door: κλείειν (ἀποκ-) τὴν θ., Mat.6:6, Luk.13:25; pass., Mat.25:10, Luk.11:7, Jhn.20:19, 26, Act.21:30; ἀνοίγειν, Act.5:19; pass., Act.16:26-27; κρούειν, Act.12:13; διὰ τῆς θ., Jhn.10:1-2; πρὸς τὴν θ., Mrk.1:33 11:4 (WH om. τήν), Act.3:2; τὰ πρὸς τὴν θ., the space by the door, Mrk.2:2; πρὸς τῇ θ., Jhn.18:16; ἐπὶ τῇ θ, Act.5:9; πρὸ τῆς θ., Act.12:6; ἐπὶ τῶν θ., Act.5:23; ἡ θ. τ. μνημείου, Mat.27:60, Mrk.15:46 16:3. Metaphorical, of Christ, ἡ θ. τ. προβάτων, Jhn.10:7, 9; of the Kingdom of Heaven, Luk.13:24; of opportunities, θ. πίστεως, Act.14:27; θ. μεγάλη, 1Co.16:9; θ. τ. λόγου, Col.4:3; θ. ἀνεῳγμένη (ἠνεῳγ-), 2Co.2:12, Rev.3:8 4:1; of Christ, ἑστηκὼς ἐπὶ τὴν θ. καὶ κρούων, Rev.3:20; of his second coming, ἐπὶ θύραις εἶναι, Mat.24:33, Mrk.13:29; πρὸ θυρῶν ἑστηκέναι, Jas.5:9.†
(AS)