Pewnego dnia, gdy nauczał nad jeziorem Genezaret, napierało na Niego mnóstwo ludzi. Wszyscy bowiem bardzo pragnęli słuchać słowa Bożego.
5:2
대기
Wtedy spostrzegł przy brzegu dwie łodzie, zostawione przez rybaków, którzy płukali sieci.
5:3
대기
Wszedł do jednej z nich i poprosił Szymona, jej właściciela, aby wypchnął ją nieco na wodę. Sam zaś usiadł i przemawiał z niej do tłumów.
5:4
대기
Gdy skończył, zwrócił się do Szymona:
5:5
대기
—Panie!—odparł Szymon. —Całą noc ciężko pracowaliśmy i niczego nie złowiliśmy. Skoro jednak Ty tak mówisz, zrobię to.
5:6
대기
Zarzucili więc sieci, ale tym razem były tak pełne, że aż się rwały.
5:7
대기
Zawołali więc na pomoc wspólników z drugiej łodzi. Wkrótce obie łodzie były tak zapełnione rybami, że prawie tonęły.
5:8
대기
Widząc to wszystko, Szymon Piotr upadł przed Jezusem na kolana i prosił:
5:9
대기
Mówił tak, bo ilość złapanych ryb wywarła na nim ogromne wrażenie. Zdumienie ogarnęło również innych rybaków,
5:10
대기
wśród nich także wspólników Szymona—Jakuba i Jana, synów Zebedeusza. Jezus odpowiedział jednak:
5:11
대기
Gdy tylko przybili do brzegu, zostawili wszystko i poszli z Jezusem.
5:12
대기
Będąc w pewnym miasteczku, Jezus spotkał człowieka, który od stóp do głów był pokryty trądem. Gdy zobaczył on Jezusa, padł przed Nim na twarz i poprosił:
5:13
대기
Jezus dotknął go i powiedział:
5:14
대기
Jezus nakazał mu, aby nikomu o tym nie mówił.
5:15
대기
Jednak wieść o tym rozniosła się bardzo szybko i ogromne tłumy ludzi przychodziły do Jezusa, aby Go słuchać i doznawać uzdrowienia z chorób.
5:16
대기
Dlatego Jezus często usuwał się na pustynię, aby móc się spokojnie modlić.
5:17
대기
Pewnego dnia, gdy nauczał, usiedli przy Nim faryzeusze i przywódcy religijni. Przyszli z wielu miejscowości w Galilei i Judei, a także z Jerozolimy. Jezus mocą Boga uzdrawiał właśnie wielu ludzi.
5:18
대기
W pewnej chwili, jacyś mężczyźni przynieśli na noszach sparaliżowanego, ale bezskutecznie próbowali przecisnąć się przez tłum, by dotrzeć do Jezusa.
5:19
대기
Weszli więc na tarasowy dach, rozebrali jego fragment i spuścili nosze z chorym w dół, tuż przed Jezusa.
5:20
대기
Widząc ich wiarę, Jezus rzekł do chorego:
5:21
대기
Siedzący tam faryzeusze i przywódcy religijni pomyśleli z oburzeniem: „Za kogo on się uważa?! To jawne bluźnierstwo! Przecież tylko Bóg może odpuszczać grzechy”.
5:22
대기
Jezus, znając ich myśli, odpowiedział:
5:23
대기
Co jest łatwiej powiedzieć: „Odpuszczam ci grzechy” czy „Wstań i chodź!”?
5:24
대기
Udowodnię wam jednak, że Ja, Syn Człowieczy, mogę odpuszczać grzechy.
5:25
대기
A chory, na oczach wszystkich, wstał, wziął nosze i odszedł do domu, wielbiąc Boga.
5:26
대기
Wszyscy byli poruszeni tym do głębi i przerażeni. Wielbili Boga, mówiąc:
5:27
대기
Idąc drogą, Jezus spotkał Lewiego, poborcę podatkowego, który właśnie tam pracował.
5:28
대기
A on natychmiast wstał, zostawił wszystko i poszedł z Jezusem.
5:29
대기
Wkrótce potem wydał na Jego cześć przyjęcie i wokół stołu zebrało się wielu znanych z nieuczciwości poborców podatkowych, jego znajomych.
5:30
대기
Oburzeni tym, faryzeusze i przywódcy religijni czynili wyrzuty uczniom Jezusa, mówiąc:
5:31
대기
—To chorzy potrzebują lekarza, a nie zdrowi!—odpowiedział im Jezus.
5:32
대기
—Nie przyszedłem wzywać do opamiętania tych, którzy uważają się za dobrych, ale właśnie grzeszników.
5:33
대기
Wtedy zmienili temat i powiedzieli:
5:34
대기
—Czy można wymagać, aby goście na weselu, będąc z panem młodym, nie spożywali potraw?—zapytał Jezus.
5:35
대기
—Nadejdzie jednak czas, gdy zabiorą im pana młodego. Wtedy będą pościć.
5:36
대기
Następnie posłużył się taką przypowieścią:
5:37
대기
Nikt też nie wlewa świeżego wina do starych, stwardniałych bukłaków. Mogłyby przecież popękać, a wtedy i wino by się rozlało, i bukłaki zniszczyły.
5:38
대기
Świeże wino wlewa się do nowych, miękkich bukłaków.
5:39
대기
Ktoś, kto spróbował starego wina, nie ma już ochoty na młode. Mówi bowiem: „Nie ma to jak stare, dobre wino”.