Turkish OBTT Romans 5장

Böylece, madem imanla doğru sayıldık, Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla Allahʼla barışmış oluyoruz.

İman ederek İsa Mesih sayesinde Allahʼın lütfuna kavuşma hakkına sahip olduk. Bu lütfa dayanarak ayaktayız ve Allahʼın yüceliğine erişmek umuduyla seviniyoruz.

Üstelik sadece bu umutla değil, çektiğimiz sıkıntılarla bile seviniyoruz. Çünkü biliriz ki, sıkıntı bize dayanma gücü verir.

Dayanma gücü de bize değeri kanıtlanmış karakter kazandırır. Kanıtlanmış karaktere sahip olmak bizi umutla doldurur.

Bu umut da bizi utandırmaz, çünkü Allah bize verdiği Kutsal Ruh aracılığıyla sevgisini yüreklerimize dökmüştür.

Yani, biz daha çaresizken, Mesih bizim gibi Allahʼı saymayan kişiler için tam zamanında öldü.

Dürüst bir insan için ölecek birisi zor bulunur. Yine de belki iyi bir insan için ölmeyi göze alan birisi bulunabilir.

Ama Allah bize kendi sevgisini şununla kanıtlıyor: biz daha günahkârken, Mesih bizim için öldü.

İsaʼnın kanı sayesinde Allah şimdi bizi doğru insanlar olarak kabul ediyor. Bu sebeple İsa aracılığıyla Allahʼın öfkesinden kurtulacağımız çok daha kesindir.

Çünkü biz daha Allahʼa düşmanken, Oʼnun Oğluʼnun ölümü sayesinde kendisiyle barıştık. Barıştıktan sonra, Oğluʼnun yaşamı sayesinde kurtulacağımız çok daha kesindir.

Üstelik Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla Allahʼa kavuştuğumuz için de seviniyoruz. Mesih sayesinde şimdi Allahʼla barıştık.

İşte böyle, günah tek bir adam yüzünden, ölüm de günah yüzünden dünyaya girdi. Böylece ölüm bütün insanlara yayıldı. Çünkü hepsi günah işledi.

Tevrat kanunları verilmeden önce bile dünyada günah vardı. Ama kanunun olmadığı yerde günahların hesabı tutulmaz.

Ne var ki, ölüm Ademʼden Musaʼnın zamanına kadar herkesin üzerinde hüküm sürdü. Ademʼin suçuna benzer bir günah işlememiş olanlar bile ölümün hükmü altındaydı. Adem, bir bakıma, kendisinden sonra gelecek olan Mesihʼin örneğidir.

Ancak Allahʼın bağışladığı lütuf Ademʼin yoldan sapmasına benzemez. Eğer bir adamın yoldan sapması yüzünden birçok insan öldüyse, Allahʼın lütfu ve bir adamın, yani İsa Mesihʼin lütfuyla verilen bağış, birçok insana daha büyük bollukla ulaştı.

Allahʼın bağışı o tek adamın işlediği günahın sonucuna benzemez. Çünkü o tek adamın günahı onun yargılanmasına ve suçlu çıkarılmasına sebep oldu. İnsanlar birçok suç işlediler. Fakat Allah, bağışladığı lütufla onları doğru saydı.

Tek bir adamın yoldan sapması yüzünden o tek adamın aracılığıyla ölüm hüküm sürdü. Ama bundan çok daha kesin bir şey var: Allahʼın bol lütfunu ve bağışını alan insanlar Oʼnun tarafından doğru sayıldılar. Bu insanlar, tek adam, yani İsa Mesih sayesinde kavuştukları yaşamda hüküm sürecekler.

Demek ki tek bir günah sonucunda tüm insanlık suçlu çıkarıldı. Aynı bunun gibi tek bir doğru davranış sayesinde tüm insanlığın doğru sayılarak yaşam bulması mümkün oldu.

Bir tek adamın itaatsizliği yüzünden birçok kişi günahkâr kılındı. Aynı bunun gibi bir tek adamın itaati sayesinde birçok kişi doğru kılınacak.

Tevrat kanunları suç çoğalsın diye getirildi. Fakat günahın çoğaldığı yerde Allahʼın lütfu daha da çoğaldı.

Böylece günah nasıl herkesin üzerinde hüküm sürdü ve onlara ölüm getirdiyse, şimdi Allahʼın lütfu da doğruluk aracılığıyla hüküm sürüyor. Bunun sonucu Rabbimiz İsa Mesih sayesinde sonsuz yaşamdır.