Kế hoạch đọc Kinh Thánh — M'Cheyne One Year

The River of the Water of Life and the Tree of Life

¹Potem anioł pokazał mi rzekę wody życia, czystą jak kryształ. Wypływała ona z tronu Boga i Baranka

²i biegła przez środek miasta. Na obu jej brzegach rosło drzewo życia, owocujące dwanaście razy w roku, każdego miesiąca rodzące inne owoce. Liście tego drzewa służyły narodom za lekarstwo.

³W mieście tym nie będzie niczego, co zostało przeklęte przez Boga. Bóg i Baranek będą zasiadać na tronie. Słudzy Boga będą oddawać Mu cześć,

⁴zobaczą Go bowiem twarzą w twarz, a Jego imię zostanie wypisane na ich czołach.

⁵W mieście tym nie będzie nocy, jego mieszkańcy nie będą więc potrzebowali lamp ani słońca. Ich jedynym światłem będzie bowiem Bóg, z którym będą wiecznie królować.

The Promise of Coming Soon and the Warning

⁶Następnie anioł, zwracając się do mnie, powiedział:

⁷Pan wkrótce przyjdzie! Szczęśliwy jest ten, kto ufa proroczym słowom tej księgi!

⁸Ja, Jan, jestem tym, który to wszystko słyszał i widział. Po tym wszystkim padłem do nóg anioła, który mi to przekazał, chcąc oddać mu cześć.

⁹Ale on rzekł:

¹⁰Potem dodał:

¹¹Ten, kto czyni zło, niech nadal tak postępuje, a ten, kto jest brudny, niech brudzi się jeszcze bardziej. Ten jednak, kto jest prawy, niech dąży do jeszcze większej prawości, a święty—do jeszcze większej świętości.

¹²Jezus mówi: „Wkrótce przyjdę i nagrodzę wszystkich stosownie do ich czynów.

¹³Ja jestem Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec.

¹⁴Szczęśliwi są ci, którzy oczyścili swoje szaty, aby móc wejść do Bożego miasta i spożywać owoce z drzewa życia.

¹⁵Na zewnątrz znajdą się ludzie, którzy zachowują się jak psy, uprawiają czary, prowadzą rozwiązłe życie, oddają cześć podobiznom bożków oraz ci, którzy okłamują innych, bo kochają kłamstwo.

The Final Testimony and the Plea for the Lord

¹⁶Ja, Jezus, wysłałem mojego anioła, aby potwierdził kościołom, że to wszystko jest prawdą. Jestem potomkiem króla Dawida, ale także jego przodkiem oraz jasną Gwiazdą Poranną!”.

¹⁷Duch i narzeczona wołają: „Przyjdź już!”. Każdy, kto usłyszy te słowa, niech razem z nimi zawoła: „Przyjdź już!”. Ten zaś, kto jest spragniony, niech przyjdzie. Każdy, kto pragnie wody życia, niech ją za darmo weźmie.

¹⁸Każdego, kto słucha proroczych słów tej księgi, ostrzegam: Jeśli ktokolwiek doda coś do tej treści, Bóg ukarze go klęskami opisanymi w tej księdze.

¹⁹Jeśli zaś pominie któreś z zawartych w niej proroctw, Bóg nie wpuści go do świętego miasta, które zostało w niej opisane, i nie pozwoli mu spożywać owoców z drzewa życia.

²⁰Ten, od którego pochodzą te prorocze słowa, mówi: „Tak! Już wkrótce przyjdę”.

²¹Niech Pan Jezus obdarza was wszystkich swoją łaską!

Jesus Appears at the Sea of Tiberias

¹Po jakimś czasie Jezus po raz kolejny ukazał się uczniom. Było to nad Jeziorem Tyberiadzkim.

²Przebywali wtedy razem: Szymon Piotr, Tomasz, zwany Bliźniakiem, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza—Jakub i Jan, oraz jeszcze dwóch innych uczniów.

³—Idę łowić ryby—rzekł do nich Piotr.

⁴O świcie na brzegu pojawił się Jezus. Uczniowie jednak nie rozpoznali Go.

⁵Wtedy On zawołał do nich:

⁶—Zarzućcie więc sieci z prawej strony łodzi, a coś złapiecie!

⁷—To Pan!—powiedział do Piotra uczeń, który był najbliższym przyjacielem Jezusa.

⁸Pozostali płynęli łodzią, ciągnąc za sobą sieci pełne ryb. Byli bowiem tylko jakieś sto metrów od brzegu.

⁹Gdy wyszli z łodzi, ujrzeli rozpalone ognisko, na którym piekła się ryba oraz chleb.

¹⁰—Przynieście kilka ryb, które teraz złowiliście—poprosił Jezus.

¹¹Szymon Piotr poszedł więc i wyciągnął sieć na brzeg. Jak się okazało, w sieci były sto pięćdziesiąt trzy ogromne ryby, a mimo to sieć nie pękła.

¹²—Podejdźcie i zjedzcie coś—zachęcił Jezus.

¹³Jezus tymczasem podchodził do każdego, częstując chlebem i rybą.

¹⁴W ten sposób, już po raz trzeci od czasu swojego zmartwychwstania, Jezus ukazał się uczniom.

Jesus Restores Peter

¹⁵Po śniadaniu Jezus zwrócił się do Szymona Piotra:

¹⁶Zapytał go jednak drugi raz:

¹⁷I zapytał go po raz trzeci:

¹⁸—Zapewniam cię: Gdy byłeś młodszy, sam o sobie decydowałeś i chodziłeś, dokąd chciałeś. Ale na starość ktoś inny zadecyduje o tobie i poprowadzi cię tam, dokąd byś nie chciał pójść.

¹⁹Mówiąc to, Jezus dał mu do zrozumienia, jaką śmiercią uwielbi Boga. I dodał:

²⁰Piotr odwrócił się i zobaczył ucznia, który był najbliższym przyjacielem Jezusa. To on, podczas kolacji, był blisko Niego i zapytał: „Panie, kto Cię zdradzi?”.

²¹Wtedy Piotr powiedział:

²²—Może zechcę, aby pozostał na ziemi aż do mojego powtórnego przyjścia? Po co ci to wiedzieć? Ty masz pójść w moje ślady.

²³Z tego powodu rozeszła się wśród uczniów pogłoska, że uczeń ten nie umrze. Ale Jezus nie powiedział, że on nie umrze, tylko: „Może zechcę, aby pozostał aż do mojego powtórnego przyjścia? Po co ci to wiedzieć?”.

²⁴Ten właśnie uczeń opowiedział o tym wszystkim i to on napisał tę księgę. A wiemy, że mówi prawdę.

²⁵Jezus dokonał jeszcze wielu innych rzeczy. A gdyby chciano je wszystkie szczegółowo opisać, cały świat nie pomieściłby chyba ksiąg.