συντρίβω

정의

꺾다/부수다

to break

동사 '부수다, 꺾다, 짓밟다'.

• συντετριμμένον 마태복음 12:20 상한 korHRV
• συντετρῖφθαι, 마가복음 5:4 깨뜨렸음이러라 korHRV
• συντρίψασα 마가복음 14:3 깨뜨리고 korHRV
• συντετριμμένους 누가복음 4:18
• συντρῖβον 누가복음 9:39 심히 상하게 하고야 korHRV
• συντριβήσεται 요한복음 19:36 꺾이우지 아니하리라 korHRV
• συντρίψει 로마서 16:20 상하게 하시리라 korHRV
• συντρίβεται 요한계시록 2:27