Mesihʼe ait biri olarak size gerçeği söylüyorum, yalan söylemiyorum. Vicdanım da Kutsal Ruh sayesinde bunu doğruluyor.
9:2
대기
Yüreğimde büyük bir sıkıntı, hiç bitmeyen bir acı var.
9:3
대기
Kardeşlerimin, yani benimle aynı kandan olan soydaşlarımın yerine, ben kendim Allahʼın lanetine uğrayıp Mesihʼten ayrı kalmaya razı olurdum.
9:4
대기
Onlar İsrail halkıdır. Allah onları evlat edindi, onlara görkemini gösterdi ve onlarla antlaşmalar yaptı. Tevrat kanunlarını, tapınma düzenini ve vaatlerini onlara verdi.
9:5
대기
Büyük atalar onlarındır. Mesih de insan olarak onlardandır. O her şeyin üzerinde hüküm süren, sonsuzlara kadar övgüye layık olan Allahʼtır. Amin.
9:6
대기
Bu, Allahʼın İsrailʼe verdiği sözün boşa çıktığı anlamına gelmez. Çünkü İsrail soyundan gelen herkes Allahʼın halkından değildir.
9:7
대기
İbrahimʼin soyundan gelen herkes İbrahimʼin evladı değildir. Allah ona, “Senin soyun İshakʼla devam edecek” dedi.
9:8
대기
Yani, sadece bedence İbrahimʼin soyundan olmak insanı Allahʼın evladı yapmaz. Allahʼın evladı sayılanlar, ancak Allahʼın vaadine göre doğan evlatlardır.
9:9
대기
Çünkü Allahʼın verdiği vaat şuydu: “Gelecek yıl bu zamanda geleceğim ve Saraʼnın bir oğlu olacak.”
9:10
대기
Sadece bu değil, Rebeka, atamız İshakʼtan ikizlere gebe kalmıştı.
9:11
대기
İkizler de henüz doğmamış, iyi kötü hiçbir şey yapmamışlardı. O zaman Allah Rebekaʼya şöyle dedi: “Büyük oğlun küçüğüne hizmet edecek.” Allah bunu seçim yapmaktaki amacı devam etsin diye söyledi. Buna göre Allahʼın çağrısı, insanın yaptığı hiçbir şeye dayanmaz, ancak Allahʼın seçme hakkına dayanır.
9:13
대기
Tıpkı yazıldığı gibi: “Yakubʼu sevdim, ama Esavʼı reddettim.”
9:14
대기
O vakit ne diyelim? Allah haksız mı? Olmaz öyle şey!
9:15
대기
Allah Musaʼya şöyle dedi: “Kime merhamet edersem, ona merhamet edeceğim; ve kime acırsam, ona acıyacağım.”
9:16
대기
Demek ki bu, insanın isteğine ya da çabasına değil, Allahʼın merhametine dayanır.
9:17
대기
Allah Kutsal Yazıʼda Firavunʼa şöyle der: “Gücümü yaşamında göstermek için seni ortaya çıkardım. Böylece şanım bütün dünyaya yayılsın.”
9:18
대기
Demek ki, Allah istediği kişiye merhamet eder, istediği kişiyi de inatçı yapar.
9:19
대기
O zaman bana diyeceksin ki, “Madem öyle, nasıl oluyor da Allah insanda hâlâ suç buluyor. Çünkü kim Oʼnun istediğine karşı durmuştur?”
9:20
대기
Ne var ki, ey insan, sen kim oluyorsun da Allahʼa karşılık veriyorsun? Kendisine biçim verilen, biçim verene, “Beni niçin böyle yaptın?” der mi?
9:21
대기
Ya da çömlekçinin kullandığı kil üzerinde yetkisi yok mu? Aynı kilden şerefli iş için bir kap, ve sıradan iş için başka bir kap yapamaz mı?
9:22
대기
Allah da öfkesini göstermek ve gücünü bildirmek istediği zaman öfkesini hak eden ve mahvedilmeye hazırlanmış olan insanlara büyük sabırla katlandıysa, ne diyelim?
9:23
대기
Bunu da merhamet edeceği insanlara sınırsız yüceliğini bildirmek için yaptıysa, ne diyelim? Bu insanları yüceliğine kavuşturmak için hazırlamıştı.
9:24
대기
Biz de bu insanların arasındayız. Allah bizleri sadece Yahudilerden değil, diğer milletlerden de çağırdı.
9:25
대기
Allah Peygamber Hoşeyaʼnın kitabında şöyle der:
9:26
대기
“ ‘Halkım değilsiniz’ denilen yerde,
9:27
대기
Peygamber Yeşaya da İsrail halkı hakkında sesini yükseltip şöyle der:
9:28
대기
Çünkü Rab yeryüzünü yargılayıp
9:29
대기
Yeşayaʼnın önceden bildirdiği gibi:
9:30
대기
Şimdi buna ne diyelim? Yahudi olmayanlar Allahʼın doğruluğuna kavuşmaya çabalamıyorlardı, ama doğruluğa, yani imandan gelen doğruluğa kavuştular.
9:31
대기
İsrail halkı ise Tevrat kanunlarının getirdiği doğruluğa kavuşmaya çabaladı, ama bunu başaramadı.
9:32
대기
Neden? Çünkü bunu imanla değil, kendi yaptıklarına güvenerek başarmaya çabaladılar. Köstekleme taşına takılıp kösteklendiler.